Κάθε μέρα κάνουμε αρκετές εκατοντάδες βήματα, αρκετές εκατοντάδες ίσως και χιλιάδες μέτρα, τα περισσότερα εκ των οποίων είναι στην πόλη. Εκεί που ζούμε. Δίπλα στα σπίτια των φίλων μας, της οικογένειας μας, το δικό μας. Αν ρίχναμε λίγο την ταχύτητα του βηματισμού, αν πετάγαμε λίγο άγχος στα σκουπίδια θα βλέπαμε με άλλο μάτι αυτή την πόλη.
Όσο κι αν γκρινιάζουμε ότι δεν είναι καθαρή, ότι δεν έχει φωτισμό, ότι δεν μαζεύουν τα σκουπίδια όσο συχνά θα θέλαμε ή βάζουν τον κάδο μπροστά στο σπίτι μας, την αγαπάμε. Την αγαπάμε την γειτονιά μας έστω κι αν κάποιοι δεν γεννηθήκαν ή μεγάλωσαν σε αυτή, αλλά ζουν ή δουλεύουν εκεί τώρα. Έστω και πρόσκαιρα... Τίποτα μονιμότερο του προσωρινού όμως. Έτσι, όταν το πρόσκαιρα είναι καθημερινότητα, γίνεται κομμάτι του εαυτού μας. Την αγαπάμε γιατί την βλέπουμε κάθε πρωί που θα ξυπνήσουμε ή κάθε απόγευμα που θα πιούμε έναν καφέ στο μπαλκόνι. Τις Κυριακές που θα βγούμε να πλύνουμε τα’ αμάξι και θα μας φωνάζει ο γείτονας ή το Σάββατο που θα καλέσουμε φίλους στο σπίτι και θα μας χτυπούν τα κουδούνια για να κάνουμε ησυχία.
Αυτή είναι η γειτονιά σου. Μπορεί να είναι η πιο άσχημη γωνιά της πόλης αλλά έχει κάτι το τόσο όμορφο. Την λατρεύεις γι αυτό το ξεχωριστό και γι’ αυτό πασχίζεις να την αλλάξεις, να την κάνεις την πιο όμορφη γωνιά της πόλης, την πιο καθαρή και λαμπερή. Κι αυτό, όχι γιατί ξέρεις ότι θα ζήσεις το υπόλοιπο της ζωής σου εκεί, αλλά γιατί ξέρεις ότι και ο επόμενος που θα έρχεται πίσω σου θα πει: «Να μια ωραία γειτονία. Πολύ θα ήθελα να μείνω…»
Κι όμως, υπάρχουν κάποιοι που το ξεχνάνε αυτό. Υπάρχουν κάποιοι που θα πάνε στις εκλογές με γνώμονα την κομματική γραμμή, και όχι το τι αξίζει η γειτονία τους. Αφού τον αγαπάς τον τόπο σου, γιατί να μην δώσεις την δυνατότητα σε κάποιον που ίσως την αγαπάει εξίσου, να κάνει κάτι γι’ αυτήν; Ίσως και κάτι περισσότερο από αυτό που ήθελες. Μην πας τυφλά να ρίξεις τον ψήφο σου μόνο και μόνο για να εκτελέσεις το καθήκον απέναντι στην χώρα ή απέναντι στο κόμμα σου.
Υπάρχουν όμως και άλλοι που θα τ’ απαξιώσουν όλα. «Δεν αξίζει κανένας…», «Όλοι τον εαυτό τους και το σόι τους κοιτάνε… » λένε, και γι’ αυτό δεν θα πάνε να ψηφήσουν. Αλλά θα πρέπει να ξέρουν ότι δεν είναι όλοι τους όπως τους περιγράφουν. Οι κακοί πολιτικοί εκλέγονται από καλούς ανθρώπους που δεν πάνε να ψηφίσουν…
Όπως και να αντιλαμβανόμαστε κάποια πράγματα όλοι μας αγαπάμε την γειτονιά μας, κι αν θεωρούμε ότι δεν έχει αυτό που της αξίζει ,στο χέρι μας είναι να το αλλάξουμε και με την ψήφο μας και με την προσωπική μας δράση. Όλοι μπορούμε να δράσουμε!
Μανώλης Αξυπόλυτος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου